Kösedağ Savaşı

Anadolu'daki Selçuklu Türklerinin devleti olan Rum Sultanlığı, on üçüncü yüzyılın başlarında bir güç, zenginlik ve kültür doruğuna ulaşmıştı; şehirleri camiler, medreseler, hastaneler ve kervansaraylarla bezeli, toprakları müreffeh ve iyi yönetilmişti. Ama aynı yıllarda, İran'ı ve doğu Müslüman topraklarını istila etmiş olan Moğollar batıya bastırıyordu ve 1243'te kumandan Baycu önderliğinde bir Moğol ordusu Anadolu'ya ilerledi. Selçuklu sultanı II. Gıyâseddin Keyhüsrev, müttefikler ve ücretli askerlerle kabarmış büyük bir orduyla onları, Sivas'ın doğusunda çıplak bir dağ yaylası olan Kösedağ'da karşıladı. Savaş, Selçuklular için bir felaket oldu: sultanın ordusu, çok daha kalabalık olsa da kötü sevk edilmişti ve genç sultan cesaretini yitirdi; bir Moğol şaşırtması Selçuklu öncüsünü karışıklığa düşürünce büyük ordu neredeyse gerçek bir savaş olmadan bozulup kaçtı, ordugâhını ve hazinesini bıraktı. Yenilgi, Rum Sultanlığı'nın itibarını ve gücünü bir darbede paramparça etti. Selçuklu sultanları boyun eğmeye, haraç ödemeye ve ondan sonra yalnız Moğolların vasalları olarak hüküm sürmeye mecbur kaldı; ve sonraki on yıllar boyunca, Moğol metbuluğu ve Selçuklu hanedanının zayıflığı merkezî otoritenin ufalanmasına izin verdikçe, Anadolu bağımsız Türkmen beyliklerinden bir kırk yamaya bölündü. Bu parçalanmadan, kuzeybatıda küçük bir serhat beyliğinden, Osman'ın hanedanı zamanla Osmanlı İmparatorluğu'nu kurmak üzere doğacaktı. Bu yüzden Kösedağ bir dönüm noktası olarak hatırlanır: Rum Selçuklularının düşüşü ve dolambaçlı bir yoldan Osmanlılara götürecek uzun çağın açılışı. Bu sahne, Kösedağ'da karşı karşıya gelen iki orduyu tasvir eder; şiddet dehşet verici ayrıntı olmadan gösterilir.