Tagaza Tuz Madenleri

Tagaza, batı Sahra'nın ortasında, Nijer topraklarının kuzeyindeki boş çölde bir tuz madeni yerleşimiydi ve ortaçağ dünyasının en tuhaf ve en ıssız meskûn yerlerinden biriydi. Burada, ağaçsız, otsuz ve akarsusuz bir bölgede, yüzeye yakın zengin kaya-tuzu yatakları yatıyordu ve tuz, büyük levhalar hâlinde kazılıp develere yüklenir, çöl boyunca yüzlerce mil güneye, Sudan'ın ticaret şehirlerine taşınırdı. Tuz, Batı Afrika diyarlarında kıt ve değerliydi ve neredeyse altın kadar makbuldü; ve trans-Sahra ticareti ikisinin değiş tokuşu etrafında dönerdi: çöl madenlerinin tuzu güneye, Mali altın yataklarının altını kuzeye geçerdi; Tagaza ise o ticaretin kuzey kutbuydu. Yer öyle çoraktı ki evlerin ve caminin kendisi tuz bloklarından yapılmış, deve derileriyle örtülmüştü ve madenlerde çalışan işçiler, çoğu köle, yiyecek getiren kervanlara tamamen bağımlıydı; çünkü orada hiçbir şey yetişmezdi. Büyük seyyah İbn Battûta, yaklaşık 1352'de Mali İmparatorluğu'na giderken Tagaza'dan geçti ve ondan, böyle sefil bir noktanın böyle bir zenginliğin kaynağı olmasına şaşarak, ünlü bir tarif bıraktı. Bu sahne, Tagaza tuz kasabasını ve güneye geçiş için yüklenen bir kervanı tasvir eder. Projenin ahlakına uygun olarak herhangi bir figür kimliksiz ve uzaktadır.