Demak Ulu Camii

Java'nın kuzey kıyısındaki Demak Ulu Camii, Güneydoğu Asya'nın en eski ve en muteber camilerinden biri ve İslâm'ın, Doğu Hint Adaları'nın en kalabalığı olan Java'ya gelişinin simgesidir. On beşinci yüzyılın sonlarında, Java'nın ilk Müslüman devleti olan Demak sultanlığının baş camisi olarak yapıldı; bu sultanlık, eski Hindu-Budist Majapahit imparatorluğu gerilerken kuzey kıyısında yükseldi ve İslâm'ın ada boyunca yayılışının mızrak ucu oldu. Cami, kendine özgü bir Java İslâm mimarisinin şaheseridir: Arap diyarlarının kubbe ve minaresi yerine, ahşaptan yapılmıştır; yüksek ahşap direkler üzerinde taşınan geniş bir namaz salonu ve bir tepeye doğru yükselen üç katlı, yükselen şingıllı büyük bir çatıyla taçlanmış; adanın daha eski kutsal mimarisinden alınıp yeni imanın hizmetine döndürülmüş bir biçim. Geleneğe göre cami, Wali Songo'nun, Dokuz Veli'nin eseridir; birkaçı karışık Arap, Çin ve Java soyundan olan, Java'da İslâm'ın havarileri olarak hatırlanan muteber davetçiler ve velîler; imanı kılıçla değil, öğretiyle, örnekle ve hikmetle yayan, İslâm'ı Javalılara kendi dillerinde ve kendi sanatları ve âdetleri aracılığıyla sunan ve İslâm Java'sının beşiği olan Demak'ta toplandıkları söylenen adamlar. Demak'tan iman ve sultanlık, kıyı boyunca ve içeriye yayıldı; ve bu çağda şekillenen Müslüman Java, dünyanın en kalabalık Müslüman ülkesinin içyurdu olarak bugüne dek sürer. Bu sahne, Demak Ulu Camii'ni tasvir eder. Projenin ahlakına uygun olarak herhangi bir figür kimliksiz ve uzaktadır.