Banten Ulu Camii

Banten Ulu Camii, on altıncı yüzyılda Java'nın kuzeybatı kıyısında doğan ve biber ve takımadanın baharatları ticaretiyle Doğu Hint Adaları'nın büyük ticaret limanlarından ve Müslüman güçlerinden birine büyüyen, zengin bir Müslüman krallık olan Banten Sultanlığı'nın baş anıtıdır. Sultanlık, Java boyunca İslâm'ı yayan velîlerin işinin ardından, onlardan inen bir soy tarafından kuruldu ve Banten, bütün denizci dünyanın gemiciliğini çeken kozmopolit bir liman-şehri, gelişen bir başkent oldu. On altıncı yüzyılın ortalarında yapılan Ulu Camii, İslâm mimarisinin kendine özgü Java biçiminin çarpıcı bir örneğidir: bir Arap kubbesiyle değil, biri ötekinin üstüne yığılmış ve bir tepeye doğru incelen, beş azalan katlı yüksek bir piramitle örtülüdür; adanın daha eski kutsal mimarisinden inen bir biçim; ve yanında, bir deniz feneri tarzında geniş ve incelen, Arap diyarlarının herhangi bir minaresine hiç benzemeyen, üstünden limana ezanın okunduğu, tasarımında Javalı ve rivayete göre Avrupalı ve Çinli el ve biçimlerin harmanlandığı, sıra dışı yüksek beyaz bir kule yükselir. Cami, Hollandalılar adaların ticaretini ele geçirmeye gelirken onlara uzun süre direnen bir Müslüman sarayın ve büyük bir ticaret şehrinin dinî kalbiydi. Banten Ulu Camii, doruğundaki Java İslâm medeniyetinin bir anıtı olarak hayatta kalır. Bu sahne, camiyi ve liman-şehrini tasvir eder. Projenin ahlakına uygun olarak herhangi bir figür kimliksiz ve uzaktadır.