İbn Fadlân Volga Bulgarları Arasında

921 yılında Abbasî halifesi el-Muktedir (rahimehullah), Bağdat'tan, çok uzak kuzeyde, büyük Volga nehrinin orta mecrasında, bilinen dünyanın kenarında yaşayan Türk bir halk olan Volga Bulgarlarının uzaktaki kralına bir elçilik gönderdi. İslâm'ı kucaklamış olan kral, halkına imanı ve şeriatı öğretecek âlimler göndermesini ve bir cami ile bir kale yapmasına yardım etmesini, kısmen güçlü putperest metbuları Hazarlara karşı kendini güçlendirmek için, halifeden mektupla istemişti. Elçilik, neredeyse bir yıl boyunca İran ve Hârizm üzerinden ve donmuş bozkırlar boyunca uzun kervan yoluyla, korkunç soğuğa katlanarak yolculuk etti ve 922'de Bulgarların diyarına ulaştı. Üyeleri arasında, elçiliğin kâtibi ve dinî mercii olarak görev yapan ve yolculuğun bir anlatısını, bütün ortaçağ coğrafyasının en kıymetli ve en canlı kaynaklarından biri olan Risâle'sini yazan Ahmed b. Fadlân vardı. Onda, garip kuzey halkları arasına atılmış medenî güneyli bir adamın hayreti ve keskin gözüyle, Bulgarları ve krallarını ve İslâm'a girişlerini, yakından izlediği Rus'un (nehir ticaretinin Norsemenleri) âdetlerini ve korkunç cenaze âyinlerini ve bozkır göçebelerini anlatır; yoksa tarih için neredeyse kaybolacak bir dünyayı kaydeder. Elçilik, Abbasî hilâfetinin erişimine ve İslâm'ın, Müslüman torunları Tatarlar ve başkaları bugüne dek süren halklar arasında, uzak kuzey serhaddine yayılışına işaret eder. Bu sahne, elçiliği Bulgarların nehir kampında tasvir eder. Projenin ahlakına uygun olarak herhangi bir figür kimliksiz ve uzaktadır.