Müslüman Kardeşler'in Kuruluşu

1928'de, Süveyş Kanalı kıyısında, yabancı sahipli kanal şirketinin büroları ve garnizonları ile Mısır'ı denetleyen İngiliz varlığının hâkim olduğu bir kasaba olan İsmailiye'de, yirmi iki yaşında bir öğretmen olan Hasan el-Bennâ (rahimehullah), küçük bir işçi grubuyla birlikte, el-İhvânü'l-Müslimîn'i, yani Müslüman Kardeşler Cemiyeti'ni kurdu. Bir siyasî parti olarak değil, dinî, eğitimsel ve toplumsal bir ıslah hareketi olarak başladı; İslâm'a kapsamlı bir hayat tarzı olarak dönüşü ve sömürge tahakkümü ile hızlı Batılılaşma altında yaşayan bir Müslüman toplumun kendini güçlendirmesini vazediyordu. İlk yıllarında camiler, okullar, klinikler ve küçük işletmeler ile kooperatifler kurdu; şahsî tebliğ ve disiplinli bir şube ağıyla yayıldı; yirmi yıl içinde, Mısır'ın her yanında ve öykünenler ile kollar aracılığıyla Arap dünyasında ve ötesinde bir varlıkla, modern Müslüman dünyanın en büyük ve en etkili kitle hareketine dönüştü ve modern İslâmî siyasî düşüncenin başlıca tohum yataklarından biri oldu. Sonraki seyri, siyasete yönelişi, ardı ardına devletlerle çatışmaları, şiddetle ve demokratik katılımla ilişkisine dair sorular, Müslüman dünyada ve ötesinde yoğun biçimde tartışıldı ve hareket sırayla yasallaştı, gözetildi, bastırıldı ve yasaklandı; o uzun ve bölücü sonraki tarihin değerlendirilmesi, yalnızca onun mütevazı başlangıcını kaydeden bu sahnenin çok ötesindedir. Bu sahne, o kuruluş ânını tasvir eder: 1928'de İsmailiye kanal kasabasında, sade bir odada çay ve defterlerle birkaç adam.