Taksim ve Pakistan'ın Doğuşu

Ağustos 1947'de, Hindistan'da yaklaşık iki asırlık İngiliz yönetimi sona ererken, alt kıta iki bağımsız devlete bölündü: laik ama Hindu çoğunluklu bir Hindistan ve Müslüman çoğunluklu bir Pakistan; ikincisi, Hindistan Müslümanlarına bir yurt ve Muhammed Ali Cinnah önderliğindeki Müslüman Birliği'nin talebinin gerçekleşmesi olarak, batı ve doğu iki kanat hâlinde kuruldu. İki büyük milletin bağımsızlığı tarihî bir başarıydı, ama sınırların çizilme biçimi, alelacele, Pencap ve Bengal'in karışık vilayetlerinden geçirilerek, insanlık tarihinin en büyük ve en şiddetli zorunlu göçlerinden birini ateşledi. On dört ila on sekiz milyon kadar insan, yanlış tarafta kalma korkusuyla yeni hatların ötesine kaçtı; Müslümanlar Pakistan'a, Hindular ve Sihler Hindistan'a doğru; sınır bölgelerini korkunç mezhep kıyımları sardı, çok sayıda kadın kaçırıldı ve sınırı katledilmişlerle dolu trenler geçti. Ölü tahminleri birkaç yüz binden iki milyona kadar değişir. Güney Asya Müslümanları için Taksim, hem kazanılmış bir yurdun zaferi hem de izleri bugüne dek bölgeden geçen bir kan dökülüşünün ve kökünden sökülüşün travmasıydı. Bu sahne, 1947'de bir Pencap sınır geçişini tasvir eder: yeni Pakistan bayrağı, denkleriyle iki yöne de akan mülteci kolları ve hatta tıka basa dolu bir tren.