Gülhane Hatt-ı Hümâyûnu

On dokuzuncu yüzyılın başlarına gelindiğinde, askerî yenilgiler, vilayetlerin kaybı ve isyanı ve Avrupa güçlerinin artan baskısı ve müdahalesiyle kuşatılmış Osmanlı İmparatorluğu'nun tehlikede olduğu geniş çapta hissediliyordu ve devlet adamları, kurumlarını daha modern hatlarda yeniden kurarak onu ıslah edip güçlendirmeye çalıştı. 1839'da, Topkapı Sarayı yanındaki Gülhane gül bahçesinde, bakanlar, ulema, yabancı elçiler ve ileri gelenlerden bir topluluğun önünde, büyük ıslahatçı devlet adamı Mustafa Reşid Paşa, genç Sultan Abdülmecid (rahimehullah) adına, Tanzimat (Yeniden Düzenleme) diye bilinen ıslahat çağını açan ciddî bir padişah fermanı olan Gülhane Hatt-ı Şerifi'ni okudu. Ferman, imparatorluğun dininden bağımsız bütün tebaasına can, ırz ve mal emniyeti, keyfî idam ve müsadereye son, eski ve zalim iltizam yerine vergilerin düzenli ve âdil tahakkuku ve düzenli bir askere alma sistemi vaat ediyor ve bundan böyle devletin sabit kanunlarla yönetileceği ilkesini ilan ediyordu. Sonraki on yıllar boyunca Tanzimat ıslahatları, Osmanlı idaresinin, hukukunun, ordusunun, eğitiminin ve maliyesinin çoğunu modern ve kısmen Avrupaî hatlarda yeniden kurdu. Islahatlar, imparatorluğu kurtarıp yenilemek ve halklarına adalet ve emniyet vermek için gerçek ve birçok bakımdan zorunlu bir çabaydı; yine de ağır bir Avrupa baskısı ve nüfuzu altında yürütüldü, çıkarlarını ve geleneklerini altüst ettiği kişilerin direnişini kışkırttı ve sonunda imparatorluğun uzun çöküşünü durduramadı. Bu yüzden Tanzimat, büyük ve iki yüzü keskin bir dönüm noktası olarak; Osmanlı devletinin düşman bir çağda kendini modernleştirme mücadelesinin başlangıcı olarak hatırlanır. Bu sahne, 1839'da Gülhane'de fermanın ilanını tasvir eder. Projenin ahlakına uygun olarak herhangi bir figür kimliksiz ve uzaktadır ve tomar okunaklı değildir.