Ebvâ'daki Kabir

Peygamber Muhammed'in (s.a.v.) annesi Âmine bint Vehb (r.anhâ), o henüz küçük bir çocukken, çöldeki süt anneliğin ardından ve Mekke'de yanında geçirdiği bir mevsimden sonra vefat etti. İbn İshâk ile İbn Sa'd'ın rivayetine göre, yaklaşık altı yaşındaki oğlunu, vefat etmiş babası Abdullah'ın Neccâroğulları arasındaki akrabalarını ziyaret etmek ve babasının kabrini görmek için Medine'ye (Yesrib) götürmüştü; dönüş yolunda hastalanıp, bugünkü Râbiğ yakınında, Medine ile Mekke arasındaki kervan yolunda bir konak yeri olan Ebvâ'da vefat etti ve oraya defnedildi. Daha doğmadan zaten yetim kalan çocuk, böylece anne babasının ikisinden de yetim oldu ve Mekke'ye geri götürüldü; bakımı önce dedesi Abdülmuttalib'e, dedenin vefatından sonra da amcası Ebû Tâlib'e geçti. Ebvâ'daki kabir, daha sonraki bir anla da anılır: Peygamber (s.a.v.), oranın yakınında bir yolculukta annesinin kabrini ziyaret edip ağladı ve yanındakileri de ağlattı; Sahîh-i Müslim'deki rivayet bu ziyareti ve o günün rikkatini kaydeder. Bu sahne yalnızca yeri ve kabri tasvir eder: iki kasaba arasındaki çıplak tepelik arazide bir konak yeri, yığma taşlardan tek bir sade kabir, yanında bir su testisi ve eskimiş bir sandalet, devam edip giden kervan yolu. Sîre katmanına uygun olarak hiçbir kimse gösterilmez; ne Peygamber (s.a.v.) ne Âmine (r.a.); erken keder, mekânın sessizliği ve kabrin sadeliği aracılığıyla anlatılır.