İlk Seriyyeler

Medine'ye hicretten sonraki ilk yıl ve fazlasında, Bedir'deki büyük karşılaşmadan önce, Peygamber (s.a.v.), Kureyş kervanlarının Mekke ile Suriye arasında işlediği batı Hicaz'ın sahil yoluna doğru bir dizi küçük sefer, seriyyeler gönderdi. Megāzî kaynakları, İbn İshâk, el-Vâkıdî (el-Megāzî) ve İbn Sa'd (Tabakāt), bu erken müfrezelerden birkaçını kaydeder: Hamza b. Abdülmuttalib'in Kızıldeniz sahilinde Sîfülbahr'e, Ubeyde b. Hâris'in Rabiğ ve Seniyyetü'l-Mürre vadisine, Sa'd b. Ebî Vakkās'ın el-Harrâr'a (r.anhüm) seferleri. Bu müfrezelerin çoğu küçük, atlı ve kısaydı; Kureyş'in hareketlerini gözlemek, yeni topluluğun varlığını Medine'nin yakınından geçen ticaret yolunda hissettirmek ve yol boyundaki kabilelerle anlaşmalar aramak için gönderildi; rivayetlere göre çoğu çatışmasız döndü, ancak Rabiğ'de ok atışıldı. Bunlar, kendini savunabilir hâle gelen mü'minlerin yolda kendini göstermeye başladığı döneme aittir ve ikinci yılda Bedir'e götüren seferin doğrudan önsözünü oluşturur. Bu sahne, böyle bir müfrezenin teyakkuzunu tasvir eder: Kızıldeniz yakınındaki çıplak sahil ovasında kuru bir dereyi geçip kervan yolunu taramak için duran küçük, atlı bir grup ve ötede güçlükle seçilen uzak bir kervan. Sîre katmanına uygun olarak atlılar uzak ve kimliksiz tutulur, hiçbir fert tasvir edilmez; sahne, hareket ve gözlemdir, savaş değil.