Palermo'nun Arap-Norman Sanatı

Sicilya, on birinci yüzyılda, onu bir krallık yapan kuzeyli maceracı şövalyeler Normanlar tarafından fethedilmeden önce, iki yüzyıldan fazla bir İslâm diyarı olmuş, Müslüman emîrlerce yönetilmiş ve Müslüman, Arapça konuşan bir nüfusla ve gelişen bir İslâm kültürüyle dolmuştu. Dikkat çekici olan, Norman krallarının miraslarıyla ne yaptığıdır. Fethettikleri İslâm medeniyetini silmek yerine, Sicilya kralları, her şeyden çok II. Roger ve on ikinci yüzyıldaki halefleri, onu kucakladı ve himaye etti: Arapçayı saraylarının, kalemlerinin ve sikkelerinin dillerinden biri olarak tuttular, Müslüman memurlar, âlimler (aralarında coğrafyacı İdrîsî), hekimler ve sanatçılar çalıştırdılar, kısmen Müslüman Doğu'nun lüks tarzında yaşadılar ve adanın Arap zanaatkârlarını kendileri için çalıştırdılar. Sonuç, İslâmî, Bizans Yunan ve Latin Batı unsurlarının başka hiçbir yerde olmadığı gibi kaynaştığı, Arap-Norman diye bilinen eşsiz sanattı. Şaheserleri Palermo'da ve çevresinde günümüze ulaşır: her şeyden çok, duvarları altın Bizans mozaikleriyle parıldayan ama tavanı oyma ve boyalı ahşaptan, saray hayatından küçük sahnelerle bezeli gerçek bir İslâmî mukarnas tonoz olan kraliyet şapeli Cappella Palatina; ve Zisa gibi zevk sarayları, Doğu'nun sarayları tarzında turunç bahçeleri ve akarsu arasına yerleştirilmiş serin köşkler. Bu eserlerde Müslüman Sicilya'sının yüksek zanaatı, Hristiyan kralların hizmetinde, ortaçağ dünyasının en çarpıcı medeniyet buluşmalarından birinde yaşamaya devam etti. Bu sahne, Palermo'nun Arap-Norman sanatını tasvir eder; projenin ahlakına uygun olarak tarihî figürlü mozaikler sanatsal kayıt olarak gösterilir ve herhangi bir figür kimliksiz ve uzaktadır.