Hira Mağarası'nda İlk Vahiy

Çıplak volkanik kayadan oluşan dik, karanlık, konik bir dağ, kıraç bir vâdinin üzerinde keskin biçimde yükselir, Nûr Dağı, 'Işık Dağı'; çevresindeki alçak tepelerden çok daha dik ve yalnızdır. Zirveye tırmanış uzun ve korunaksızdır; burası yol kenarındaki bir tepe değil, ancak kasıtlı bir çıkışla ulaşılan bir yerdir.

Zirveye yakın bir yerde, bir kişinin oturup kalkabileceği büyüklükte küçük bir kaya yarığı, Hira mağarası; alçak ağzı vâdiye doğru açılır. Burası bir münzevî köşesidir, bir salon değil: yalnız inzivânın (tahannüs) sahnesidir, toplanmanın değil.

Aşağıda güneybatıdaki vâdide, çıplak tepeler arasındaki bir çanakta bir kasabanın evleri bir mâbedin etrafında kümelenir, kalbinde Mescid-i Harâm'ın bulunduğu Mekke. Mağara, mesajın ilk taşınacağı şehre tepeden bakar.

Sahnede mağara ağzında hiçbir figür yoktur, an, içsel ve tasvir edilmemiştir. İnsan varlığının tek izleri aşınmış bir patika, uzun bir kalış için bırakılmış az miktarda yiyecek ve su yeri ve buraya tek başına düşünmeye gelen bir adamın sessizliğidir.

Işık, Ramazan'da şafağın ince gri-altın rengidir; aşağıdaki vâdi hâlâ uykudadır. Rivayete göre ilk kelimelerin geldiği saat ve ay budur: 'İkra', Oku, Alak sûresinin açılışı (Alak 96/1-5).

Mağarayı ne bir minare, ne bir kubbe, ne de sonradan yapılmış bir türbe işaretler, yalnızca çıplak dağ. Aşağıdaki Mekke, vâdiyi sonradan dolduracak büyük camilerden nesiller önceki, Kureyş'in İslâm öncesi mâbed şehridir.

Dağın yamacından vâdi tabanından yukarı zayıf bir zikzak patika kıvrılır; aşağıdaki kasabadaki ailesine dönmeden önce gecelerce inzivâya çekilmek için bir adamın tırmanacağı yol.