Birinci Panipat Savaşı

21 Nisan 1526'da (hicri 932), Delhi'nin kuzeyindeki Panipat ovasinda, baba tarafindan Timur'a, anne tarafindan Cengiz Han'a dayanan ve Kabil cevresinde bir kralik kurmus Timurlu sehzade Zahireddin Muhammed Babur (rahimahu Allah), Delhi Sultani Ibrahim Lodi'nin cok daha buyuk ordusunu yendi ve sonradan Babur (Mogol) diye anilan imparatorlugu kurdu. Babur'un kuvveti, yuz bin kadar oldugu ve yuzlerce savas filiyle geldigi soylenen Lodi ordusunun belki beste ya da altida biri kadardi; bu rakamlar geleneksel olup yaklasik degerler olarak okunmalidir. Babur, taktikle ve barutla kazandi. Cagatay Turkcesindeki hatirati Baburname'de anlattigi gibi merkezini, burulmus deri iplerle birbirine baglanmis uzun bir araba hattinin arkasina yerlestirdi; bu duzeni Anadolu yahut Osmanli usulu diye tarif eder. Hattin aralarindan bas topcusu Ustad Ali Kuli sahra toplarini atesledi ve fitilli tufekciler saf saf yaylim atesi acti. Babur, Ibrahim'in saldirmasini gunlerce beklemisti; muharebe gunu safak vakti iki ordu karsilikli saf tuttu. Lodi ordusu ilerleyince toplar ve gurultu fillerini panige surukledi ve Babur'un atlilari, dusman gerisini vurmak icin bozkirin kusatma manevrasi tulugma ile iki kanattan genis bir kavis cizdi. Ogleye dogru Lodi ordusu dagildi; Ibrahim Lodi muharebe meydaninda olduruldu, savasta olen cok az Delhi sultanindan biriydi ve Babur kesik basinin kendisine getirildigini kaydeder. Babur birkac gun icinde Delhi ve Agra'yi ele gecirdi ve hutbe adina okundu. Baburname, modern oncesi dunyanin en buyuk hatiratlarindan biridir ve Babur'un burada kurdugu hanedan, 1857'ye dek uc yuzyildan fazla Hint alt kitasinin buyuk bolumunu yonetecekti. Bu sahne savasi degil, ondan onceki saati tasvir eder: Panipat ovasinin soguk safaginda, devasa Lodi ordusu meydanda saf tutarken Babur'un baglı arabalari, sahra toplari ve fitilli tufekcilerinin dizilip beklemesi.