Altı Üstüne Gelen Sodom, Lût Kavmi

Kur'an, peygamber Lût'u (a.s.) ve kavminin helâkini birçok geniş pasajda kaydeder: başlıca A'râf (7/80-84), Hûd (11/69-83), Hicr (15/51-77), Şuarâ (26/160-175), Neml (27/54-58), Ankebût (29/28-35), Zâriyât (51/31-37) ve Kamer (54/33-39) sûrelerinde. Lût (a.s.), peygamber İbrâhim'in (a.s.) yeğeniydi, birlikte Mezopotamya'dan göç etmişlerdi, ve köklü bir ahlâkî sapmaya (fâhişe), özellikle de fıtrî düzene aykırı ihlâllere düşmüş olan Sodom (Sadûm), Gomora ('Amûra) ve ova şehirleri halkına peygamber olarak gönderildi (A'râf 7/80-81, Şuarâ 26/165-166). Lût (a.s.) onları sapmalarını terk etmeye çağırdı; onu reddettiler ve kendisini ailesiyle birlikte sürmekle tehdit ettiler (Neml 27/56). Kur'an, melek elçilerin gelişini kaydeder, bunların önce İbrâhim'e (a.s.) İshak'ın (a.s.) doğum müjdesiyle birlikte helâk haberini taşıdıkları (Hûd 11/69-76), sonra yolcular kılığında Lût'a (a.s.) vardıkları (Hûd 11/77-79) anlatılır. Şafakta azap, Hûd 11/82-83'te kaydedildiği gibi geldi: fe-lemmâ câe emrünâ ce'alnâ âliyehâ sâfilehâ ve-emtarnâ aleyhâ hicâraten min siccîlin mendûd ('Emrimiz gelince, onun üstünü altına getirdik ve üzerine balçıktan, pişirilmiş, istif istif taşlar yağdırdık'). Lût (a.s.) ve ailesi kurtuldu; ona ihanet edip 'geri dönüp bakan' karısı hariç (Hûd 11/81, Şuarâ 26/171). Sünnî kısasü'l-enbiyâ geleneği (İbn Kesîr'in Kısasü'l-enbiyâ'sı, Sa'lebî'nin Arâisü'l-mecâlis'i) anlatıyı korur ve helâkin mekânını Lût Gölü havzasına, Ürdün rift vadisinin güney çukuru, yeryüzünün en derin kara yüzeyi, yerleştirir; tuz ovasının ve bölgenin koyu pişmiş kil taşlarının ayakta duran maddî işaretleri, Zâriyât 51/37 ve Kamer 54/39'da değinilen ibrettir. Tarihlendirme bir çapayla verilir (Lût (a.s.) zamanı; amcası İbrâhim (a.s.) ile çağdaş). Bu sahne, helâkin ertesi sabahını tasvir eder: ovadaki alçak bir yükseltide altüst olmuş harap kasaba, kuzeyde kurşun rengi Lût Gölü, güneye uzanan tuz kaplı ova ve saçılmış koyu siccîl taşları. Hiçbir figür tasvir edilmez.