Siyer

Medine'de İlk Mescidin İnşası

Hicret'ten sonraki ilk haftalarda el-Mescidü'n-Nebevî'nin yeri

hicrî 1 / 622 MS

Medine'de İlk Mescidin İnşası için hayalî 360° canlandırmaEğitici tarihî canlandırma

Nerede

el-Mescidü'n-Nebevî'nin yeri, Medine

24.4672, 39.6112 · OpenStreetMap'te görüntüle

Arka plan

Hz. Muhammed ve sahâbîlerinin 622 MS sonbaharında Mekke'den Yesrib'e, bundan sonra el-Medînetü'l-Münevvere diye bilinen, göçünün ardından, şehirdeki küçük, açık bir arsa üzerine bir mescit inşası, yeni topluluğun ilk imece işlerinden biri oldu. İbn İshâk'ın Sîre'sine ve Buhârî'nin rivayetlerine göre, mekân, Peygamber'in devesi Kasvâ'nın çöktüğü yerde seçildi; arsa, orayı hurma kurutma harman yeri olarak kullanan iki yetim çocuktan, Sehl ve Süheyl'den satın alındı. Özgün yapı kasıtlı olarak mütevazıydı: bazalt yığma taş temeller üzerinde güneşte kurutulmuş kerpiç duvarlar, hurma kütüğü destekler üzerine hasır ve hurma yapraklarıyla örtülü çatı, açık bir merkezî avlu ve kuzey tarafında, Kudüs'e dönük gölgeli bir revak, Hicret'ten sonraki ikinci yılda Mekke'ye geçişin belgeli değişikliğinden önce erken Medine topluluğunun kıblesi. Doğu duvarına Peygamber ailesi için meskenler bitişiyordu. Bütün proje imece katılımıyla yürütüldü. Yapı, on dört yüzyıl boyunca aralıksız genişletilip yeniden inşa edildi; büyük merkezî avluları, Yeşil Kubbe ve on minaresiyle bugünkü el-Mescidü'n-Nebevî, özgün hicrî 1 yapısından gözle görülür hemen hiçbir şey korumaz; ancak özgün konum, çağdaş caminin tabanı içinde muhafaza edilmiştir. Bu sahne, Medine'ye varıştan sonraki ilk haftalardaki inşaat aşamasını tasvir eder.

Ne görüyorsun

Bir hurma vahasının ortasında düz, kumlu bir açıklık. Sık hurma bahçeleri alanı üç yandan çerçeveler; Medine harresinin volkanik bazalt tarlaları uzak ufukta görünür. Mekân, Mekke'nin kayalık vadisi değil, Hicaz platosundaki Yesrib vahasıdır.

Yerde, bir kenarı yaklaşık otuz ilâ otuz beş metre olan dikdörtgen bir taban planı çiziliyor; hurma kütüğü kazıklar ve örgü ip parçalarıyla işaretlenmiş. Hendek hatları boyunca, üst üste dizilmiş kaba bazalt yığma taştan temeller atılıyor.

Duvarlar kerpiçle yükseliyor, güneşte kurutulmuş kil tuğlalar, üst üste dizilip ıslak çamur harcıyla bağlanmış. Duvar kalınlığı mütevazıdır; süslü kaplama yok, kesme taş örgü yok, yontma sütun başlığı yok.

Uzun, düzgün hurma kütükleri, iç mekân boyunca direk olarak yerlerine kaldırılıyor. Alanın kenarında hazırlanan çatı malzemesi, kiremit, padavra ya da kubbe yapısı değil, hasır üzerine serilen hurma yaprağı demetleridir.

İç mekân, kuzey tarafında gölgeli bir revak bulunan büyük, açık bir avludur. Kubbe yok, minare yok, kıble mihrabı nişi yok, yapının takip eden on dört yüzyılda kazanacağı mimari unsurların hiçbiri yok.

Topluluktan insanlar birlikte çalışıyor; çamur sepetleri ve hurma yaprağı demetleri taşıyorlar. İş, bir yapı loncasınca yönetilmek yerine imecedir. Kitabeli temel taşları ve resmî bani plaketi yok, bu, bir hükümdar ya da halife siparişi değil, bir topluluğun oluştuğu anda bir cemaat toplanma mekânının inşasıdır.

Namaz alanının yönelimi kuzeye, Kudüs'e (Beytülmakdis) dönüktür. Bu, Hicret'ten sonraki yılın özgün kıblesidir; Mekke'ye dönüş, ancak Hicret'ten sonraki ikinci yılın Şâban'ı dolayında gerçekleşecek olan değişiklikten öncedir.

İnşaat alanının bitişiğinde, arsanın doğu kenarında, benzer kerpiç ve hurma yapısından sade odalar işaretleniyor, namaz mekânına bitişik ama ondan ayrı, Peygamber ailesi için mütevazı meskenler; erken kaynakların tarif ettiği düzende.

Daha fazla okuma ve çapraz referanslar

İbn İshâk / İbn Hişâm, es-Sîretü'n-Nebeviyye (8.-9. yy. derlemesi): Temel biyografik derleme. Mekân seçimi (devenin çöktüğü yer), Sehl ve Süheyl'den satın alınması, arsanın daha önce harman yeri olarak kullanılması, inşaat malzemeleri ve imece katılımı için kaynak. Daha sonraki hemen her anlatının metinsel temeli.

Sahîh-i Buhârî, Kitâbü's-Salât ve Menâkıbü'l-Ensâr (9. yy.): Hadis külliyatı. Birçok rivayet, inşaat malzemelerini ve ilk yapının kasıtlı mütevazılığını anlatır; Peygamber'in mümkün olan en sade yapıyı tercih ettiğine dair rivayet de dâhil.

Ali b. Ahmed es-Semhûdî, Vefâü'l-Vefâ bi-Ahbâri Dâri'l-Mustafâ (16. yy.): Medine üzerine en yetkin tarih-topografya eseri; bugün kayıp olan daha erken Medine kaynaklarına erişimi olan, uzun süre orada ikamet etmiş bir âlim tarafından yazıldı. Caminin konumu, özgün ölçüleri ve ilk yüzyıllardaki yeniden inşa evreleri için kullanılır.

Vâkıdî, Kitâbü'l-Megāzî ve İbn Sa'd, et-Tabakātü'l-Kübrâ (9. yy.): Erken Medine topografyası ve namaz alanına bitişik Peygamber meskeninin düzeni için çapraz kaynak olarak kullanılır.

W. Montgomery Watt, Muhammad at Medina (Oxford, 1956): Erken Medine dönemine dair standart akademik İngilizce çalışma. Mescidin hem namaz mekânı hem de yeni topluluğun siyasî-idarî merkezi olarak çerçevelenmesi için kullanıldı.

K.A.C. Creswell, Early Muslim Architecture (Penguin, 1932 / 1958): Erken İslâm mimarisi üzerine klasik inceleme. İlk mescidin mimari canlandırması için kullanıldı; sonradan yaygınlaşan unsurların (kubbe, minare, mihrap nişi) bu yapıda bulunmadığı tespiti de dâhil.

GeoSiyer'de buna benzer mekânları tahmin et

İslam tarihinden 360° bir sahneye dal ve nerede — ve ne zaman — gerçekleştiğini haritada işaretle.

GeoSiyer'i Oyna