Nil'deki Sepet

Kur'an, Mûsâ'nın (a.s.) bebekliğini Kasas sûresinde (28/7-13) ve Tâhâ sûresinde (20/38-40) kaydeder. Firavun, tüm İbrânî erkek bebeklerin öldürülmesini emretmişti (Kasas 28/4); Mûsâ'nın annesine (a.s.), çocuğunu emzirmesi ve ondan korktuğunda, kendisine geri döndürüleceği ilâhî vaadiyle onu ziftli bir saz sepet içinde Nil'e bırakması ilham edildi (Kasas 28/7, ve-evhaynâ ilâ ümmi Mûsâ en erdıîhi fe-izâ hıfti aleyhi fe-elkīhi fi'l-yemmi ve-lâ tehâfî ve-lâ tahzenî innâ râddûhü ileyki ve-câilûhü mine'l-mürselîn). Sepet nehirden aşağı sürüklendi ve bir kraliyet sarayının su basamaklarında, kraliyet kadınları dairesinin hizmetçilerince alındı; Firavun'un karısı, Sahîh-i Buhârî 3411'de Peygamber'in (s.a.v.) tüm nesillerin dört kemâl sahibi kadını arasında saydığı Âsiye (r.a.), çocuğu kocasının siyasetine karşı evlat edindi. Mûsâ (a.s.), kraliyet hanesinin getirdiği hiçbir sütanneyi emmeyi reddetti; sepeti uzaktan izleyen kız kardeşi (Kasas 28/11) o sırada yaklaşıp bebeğin öz annesini sütanne olarak önerdi; böylece Mûsâ'nın annesi (a.s.), Kur'an'ın vaat ettiği gibi ona geri döndürüldü. Sünnî kısas geleneği (İbn Kesîr'in Kısasü'l-enbiyâ'sı, Sa'lebî'nin Arâisü'l-mecâlis'i, Taberî'nin açılış ciltleri) anlatıyı ayrıntılı biçimde korur ve olayları Mısır'ın doğu Deltası'na yerleştirir. Tarihlendirme bir çapayla verilir (Mûsâ (a.s.) zamanı); Sünnî âlimler bunu geleneksel olarak Mısır tarihinin Yeni Krallık dönemine yerleştirir (modern Sünnî akademik kanaatte özellikle XIX. hanedan, y. MÖ 13. yüzyıl; ancak Sünnî kısas geleneği bir yıl belirlemez). Bu sahne, ilk ışıkta papirüs sazlarının arasında belirgin duran sepeti, sarayın su basamaklarını ve onu fark eden ama henüz harekete geçmemiş silüet hâlindeki hizmetçileri tasvir eder; bebek Mûsâ (a.s.) tasvir edilmez.